Proloog

In Mythia staat iets te gebeuren. Het is nacht en bijna iedereen slaapt. In de gevangenis zit een oude man op de rand van een kaal houten bed. Hij staart kalm voor zich uit, zijn armen op zijn knieën. Door het kleine raampje met de tralies in de massief houten celdeur hoort hij de nachtwaker snurken. Het is het teken waar hij op heeft gewacht. Langzaam komt hij van zijn bed en loopt naar de deur. Zo dicht bij de deur klinkt het gesnurk van de wachter nog veel harder. De oude man schudt zijn hoofd. Wachters die tijdens diensturen in slaap vallen, dat zou vroeger toch niet gebeurd zijn, maar het komt hem goed uit. Heel goed zelfs. Hij legt zijn handen plat tegen de deur en sluit zijn ogen. Op zijn borst, net onder zijn kleding schijnt even een blauw licht en het slot van de celdeur klikt open. Voorzichtig duwt hij de deur open. De scharnieren piepen, maar het gesnurk blijft. Stilletjes stapt hij zijn cel uit.